رابطه بين باورهاي ديني با ترس از پيشرفت بيماري واضطراب مرگ در بيماران فرهنگي كرونايي مبتلا به ديابت غير بستري شهرستان ساري

پژوهش حاضر كه به بررسي « رابطه بين باورهاي ديني با ترس از پيشرفت بيماري واضطراب مرگ در بيماران فرهنگي كرونايي مبتلا به ديابت غير بستري شهرستان ساري » مي پردازد ، از نظر هدف، كاربردي و با توجه به ماهيت موضوع و اهداف پژوهش، جزء پژوهش هاي توصيفي ازنوع همبستگي مي باشد. جامعه آماري مورد مطالعه، كليه بيماران فرهنگي كرونايي مبتلا به ديابت نوع 2 غيربستري شهرستان ساري كه در دوران كرونايي به اين بيماري مبتلا بوده اند، به تعداد220نفر تحت پوشش مراكز بهداشت درماني و درمانگاه فرهنگيان ساري مي باشند. حجم نمونه آماري با توجه به جدول كرجسي و مورگان تعداد 140 نفر(70 نفر زن و 70نفر مرد) كه به شيوه نمونه گيري غير تصادفي در دسترس انتخاب شدند.ابزار گرد آوري داده ها از پرسشنامه هاي باورهاي ديني (تعبد) نيلسون (1995)، ترس از پيشرفت بيماري هرشباخ(2005)،اضطراب مرگ تمپلر(1970) بود. تجزيه و تحليل داده ها در بخش آمار توصيفي مانند ميانگين و انحراف معيار و براي بررسي فرضيه‌هاي پژوهش در بخش آمار استنباطي از آزمون همبستگي پيرسون ورگرسيون چندگانه با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS22 انجام شد. يافته هاي پژوهش نشان داد بين باورهاي ديني با ترس از پيشرفت بيماري در بيماران فرهنگي كرونايي مبتلا به ديابت غيربستري رابطه وجود دارد و بين باورهاي ديني با اضطراب مرگ در بيماران كرونايي مبتلا به ديابت غيربستري رابطه وجود دارد.