بررسي و تحليل جايگاه ورزش در شادابي و ميزان يادگيري دانش آموزان ابتدايي

يكي از عوامل اصلي فرايند جامعه پذيري، مدرسه است كه اهميت آن در نظام آموزشي هر كشوري بيش از پيش احساس مي شود. ارتقاء سطح يادگيري دانش آموزان، يك عامل مهم براي ارتقاي كيفيت نظام آموزش در مدارس، مي باشد. ايجاد نشاط و شادابي يكي از مؤثرترين راه ها براي افزايش بهداشت رواني در جامعه است، مدرسه بعنوان يك نهاد مي تواند با بوجود آوردن زمينه ها و برنامه هايي باعث هر چه شاداب كردن جامعه شود. اگر در مدرسه شوق زندگي كردن بوجود آيد خود به خود اثرگذار بر جامعه خواهد بود. انسان هاي شاد زندگي خود را تحت كنترل مي گيرند، مسئوليت پذيرو هدفمند مي گردند، ديد مثبت به زندگي پيدا مي كنند.از جمله مباحثي كه در سال هاي اخير در رويكرد روانشناسي مثبت مورد توجه قرار گرفته است، مبحث شادي است. واژه شادي مفهومي روانشناختي است كه داراي تعاريف و ابعاد مختلفي مي باشد.شادكامي، تأثير مهمي در موفّقيت افراد دارد. و باشخصيت و روحيه افراد، ارتباط مستقيم دارد. فردي كه روحيه شاد دارد، در انجام دادن فعاليت هاي روزانه، مثبت انديشي راسرلوحه فعاليت هاي خود قرار مي دهد و بهتر از ديگران براي مشكلات كوچك و بزرگ، چاره انديشي مي كند. به تعبيري ديگر،شادكامي، زماني به وجود مي آيد كه انسان، از خود و محيط اطراف خود، احساس رضايت بيشتر داشته باشد. ، هدف ا صلي مقاله ارائه رو شي جهت تقويت روند يادگيري وشادابي دانش آموزان از طريق ورزش مي باشد. درنتيجه ورزش مي تواند تأثير بسزايي در شادابي و نشاط دانش آموزان دختر و پسر داشته باشد. دانش آموزاني كه از لحاظ روحي و رواني در شرايط مطلوبتر قرار داشته باشند بدون شك مي توانند بهتر، سريعتر و با آرامش بيشتر مطالب را فرابگيرند اين دانش آموزان با روحيه در مراحل ديگر زندگي نيز موفقترند.