ارزيابي و اولويت بندي پايدار زيست محيطي در محلات شهري (مطالعه موردي: محلۀ آقاجاني بيگ در منطقۀ دو شهر همدان)

Sustainable environmental assessment and prioritization in urban areas Case study: Aghajani Beg neighborhood in the second district of Hamadan

توسعه پايدار و به تبع آن توسعه پايدار محله اي مفهومي است كه در سال هاي اخير در مجامع علمي مطرح شده است و ارتباط تنگاتنگي با آسيب هاي اجتماعي، زيست محيطي، اقتصادي و معيشت شهري، امنيت، مشاركت، شكل، بافت و مديريت شهري دارد. امروزه پايدارترين و مؤثرترين برنامه هاي توسعه اي آنهايي اند كه مبتني بر ويژگي ها و نيازهاي خانواده ها و جمعيت هاي محله اي تدوين و ارائه گردند.برنامهريزي محيطي با هدف پايداري و ايجاد زمينه هاي الزم براي كاهش آلودگيهاي محيطزيست شهري انجام ميشود. اين نوع برنامه ريزي ازنظر موضوعي و موضعي، ابزاري براي رويارويي با آلودگي هاي محيطزيست شهرها و محله هاي شهري است. شكل كلي شهر همدان، شعاعي است و اين امر، سبب ازدياد تردد وسايل نقليه به حلقۀ اول شهر شده است. نتيجۀ تراكم و تعدد رفت و آمد، بروز مشكلات زيستم حيطي بسياري در محله هاي واقع در محدودۀ حلقۀ اول شهر ازجمله محلۀ آقاجاني بيگ است. هدف پژوهش حاضر، برنامه ريزي محيطي براي پايداري محيط زيست محلۀ آقاجاني بيگ است. كه به روش كتابخانه هاي، مورد بحث و بررسي قرار گرفته شده است.