بررسي تاثير كوتاه و درازمدت آبياري با پساب بر ويژگي هاي مكانيكي خاك

كمبود آب در مناطق خشك و نيمه خشك يكي از مهمترين عوامل محدود كننده توليد و بهره برداري محسوب مي شود. از اين-رو استفاده از منابع آب غيرمتعارف نظير فاضلاب هاي تصفيه خانه ها در اين مناطق مورد توجه قرار گرفته است. پساب به دليل وجود افزودني هاي آلي و معدني به خاك سبب تغيير در ويژگي هاي مكانيكي خاك مي شود. در مطالعه حاضر، اثر كاربرد پساب تصفيه شده قم بر ويژگي هاي مكانيكي خاك ارزيابي شد. در اين راستا مقاومت فروروي در دامنه خشك و مرطوب و مقاومت برشي خاك به كمك دو پارامتر چسبندگي و زاويه اصطكاك داخلي بررسي شد. براي اين مطالعه از سه تيمار به صورت بلوك هاي كاملا تصادفي در سطح پنج درصد استفاده شد. تيمارها شامل آبياري با پساب 5 سال و 10 سال و آب چاه بود. نتايج حاكي از آن است كه آبياري با آب چاه تاثيري زيادي بر مقاومت فروروي خاك نداشت در صورتي كه كه تيمار درازمدت (10 سال) آبياري با پساب سبب بيشترين مقاومت فروروي خاك در حالت مرطوب شد. به علاوه آبياري با آب چاه و با پساب هم در حالت كوتاه مدت و هم در دراز مدت اثر معني داري بر چسبندگي خاك نداشته ولي بر زاويه اصطكاكي خاك تاثير داشتند.