• شماره ركورد كنفرانس
    5204
  • عنوان مقاله

    چالش‌هاي آب و هوايي‌ شهرها و‌ تغييرات اقليمي‌ و راهكارهاي كنترل آن

  • عنوان به زبان ديگر
    Article on Climate Challenges, Cities, Climate Change, and Control Strategies
  • پديدآورندگان

    اصلاني مهدي mahdi.aslani@ut.ac.ir دانشگاه تهران , نوحه گر احمد nohegar@ut.ac.ir دانشگاه تهران , گيوه چي سعيد givechi@ut.ac.ir دانشگاه تهران

  • تعداد صفحه
    15
  • كليدواژه
    تغيير اقليم‌ , شهر , مديريت‌ شهري , اقليم‌شناسي , محيط‌زيست‌
  • سال انتشار
    1401
  • عنوان كنفرانس
    چهارمين كنفرانس ملي مهندسي و مديريت محيط‌زيست
  • زبان مدرك
    فارسي
  • چكيده فارسي
    در قرن حاضر با تغييرات محيطي‌ و دخالت‌هاي انساني‌ در محيط‌، پديده تغيير اقليم‌ صورت گرفته‌ است‌. تغيير اقليم‌ يا تغييرات آب و هوايي‌ به‌ هر تغيير مشخص‌ در الگوهاي مورد انتظار براي وضعيت‌ ميانگين‌ آب و هوايي‌ اطلاق مي‌شود كه‌ در طولاني‌ مدت براي منطقه‌اي خاص يا تمامي‌ كرهي زمين‌ رخ دهد. افزايش‌ درجه‌ي حرارت، ذوب شدن يخ‌هاي قطبي‌، بالا آمدن سطح‌ آبهاي آزاد و بي‌نظمي‌ در پديدههاي آب و هوايي‌ از مهم‌ترين‌ پيامدهاي تغيير اقليم‌ محسوب مي‌شوند. چه‌ بسا كه‌ عوامل‌ انساني‌ و محيطي‌ تأثير بسياري بر تغيير اقليم‌ دارد. كارشناسان حوزه ي اقليم‌شناسي‌ معتقدند ايران نيز به‌ همراه ديگر كشورهاي جهان دچار تغيير اقليم‌ شده است‌.تغيير اقليم‌ يكي‌ از موضوعات بسيار مهمي‌ است‌ كه‌ نيازمند توجه‌ ويژه در عرصه‌هاي مختلف‌ مي‌باشد. امروزه برنامه‌ريزي و مديريت‌ در زمينه‌ تغيير اقليم‌ به‌ يك‌ موضوع مهم‌ و ضروري در شهرسازي و مديريت‌ شهري تبديل‌ شده است‌. دستيابي‌ به‌ شهري پايدار، نيازمند اتخاذ سياست‌هاي مديريتي‌ قوي در زمينه‌ تغيير اقليم‌ در كشور مي‌باشد. اين‌ مطالعه‌ در حيطه‌ تحقيقات كاربردي و بر اساس روش اسنادي، محتواي متن‌ و تحليلي‌ است‌ كه‌ با گردآوري اطلاعات از طريق‌ اسناد و كتب‌ مورد بررسي‌ قرار گرفته‌ است‌، نتايج‌ نشان مي‌دهد كه‌ مديريت‌ شهري مي‌تواند با اتخاذ راهكارهايي‌ به‌ كاهش‌ اثرات منفي‌ تغيير اقليم‌ بر روي زندگي‌ بشر منجر شود كه‌ در همين‌ راستا پيشنهاداتي‌ نيز مطرح خواهد شد. بدون شك‌ آهسته‌ تر كردن روند گرمايش‌ جهاني‌ دركندتر نمودن تغييرات اقليمي‌ ريشه‌ دارد.هدف بررسي‌ آثار و پيامدهاي‌ تغييرات اقليمي‌ بر ايران است‌ . نتايج‌ نشان مي‌ دهد كه‌ بارش كل‌ كشور تا سال ٢٠٤٠ ميلادي‌ نسبت‌ به‌ دوره ١٩٧٦ تا ٢٠٠٥ (دوره پايه‌ مشاهداتي‌) به‌ ميزان ٩ درصد كاهش‌ خواهد يافت‌. تا سال ٢٠٤٠ ميلادي‌ تعداد بارش هاي‌ سنگين‌ و سيل‌ آسا در كشور تا ٤٠ درصد بيش‌ از دوره پايه‌ مشاهداتي‌ افزايش‌ خواهد يافت‌.
  • كشور
    ايران