تحليل پايداري فرايندهاي توليد و احتراق بيوديزل با استفاده از اكسرژي

در سال‌هاي اخير از رويكرد‌ها و معيارهاي مهندسي مختلفي مانند تحليل امرژي، تحليل فني-اقتصادي، ارزيابي چرخه زندگي، مميزي انرژي و تحليل اكسرژي و مشتقات آن براي ارزيابي بهره‌وري و پايداري سامانه‌هاي توليد و احتراق بيوديزل استفاده شده است. هدف از اين رويكردها دستيابي به بهترين مسيرها و شرايط توليد ازنظر ترموديناميكي، اقتصادي و زيست‌محيطي است. در ميان رويكردهاي مختلف توسعه‌يافته تا به امروز، روش‌هاي مبتني بر اكسرژي چشم‌انداز قابل‌توجهي را براي ارزيابي كمي و كيفي فرايندهاي توليد و احتراق بيوديزل نشان مي‌دهند. تحليل‌هاي مبتني بر اكسرژي ديدگاه ارزشمندي را در مورد عملكرد، هزينه‌ها و اثرات زيست‌محيطي سامانه‌هاي توليد و احتراق بيوديزل ارائه مي‌دهد. در اين مقاله، استفاده از رويكرد مبتني بر اكسرژي در تحليل سامانه‌هاي توليد و احتراق بيوديزل مورد بررسي قرار گرفته است. علاوه بر اين، فرصت‌ها و مزاياي اين رويكرد نسبت به ساير رويكردهاي موجود و همچنين محدوديت‌ها و معايب آنها بحث شده است. مطالعات نشان مي‌دهند كه كمي كردن ميزان تخريب و بازده اكسرژي بيشترين تمركز محققان هنگام استفاده از روش اكسرژي در اين حوزه است. همچنين، تحقيقات آينده براي يافتن كارآمدترين، مقرون‌به‌صرفه‌ترين و سازگارترين مسيرها براي توليد بيوديزل و احتراق آن، بايد با استفاده از رويكردهاي اكسرژي-اقتصاد و اكسرژي-محيط‌زيست همراه با تكنيك‌هاي بهينه‌سازي پيشرفته باشد