اقتصاد، اشتغال و صادرات در بخش كشاورزي

Economy, employment and export in the agricultural sector

عامل اصلي كه موجب پايداري جامعه مي شود و افراد را قادر به زندگي در يك ناحيه مي كند معموالًا فعاليت اقتصادي است به عبارت ديگر حضور جمعيت در يك ناحيه با اشتغال و وجود مشاغل در آن ناحيه عملي مي شود . بنابراين ارتباط نزديكي بين سطح اشتغال يا فعاليت اقتصادي در يك ناحيه مفروض و ميزان جمعيت و سطح توسعه يافتگي وجود دارد .به اين معنا كه بررسي تغييرات يك سيستم شهري يا منطقه اي جدا از مطالعه فعاليت هاي اقتصادي آن ممكن نخواهد بود. فعاليت هاي اقتصادي ناحيه يكي از عناصر اصلي ساخت فضايي است كه بخش بسيار مهمي از آن را تشكيل مي دهد. صنعت كشاورزي از مهمترين بخش هاي تمامي كشورها علي الخصوص كشورهاي توسعه يافته مي باشد. چرايي اين اهميت اين است كه تهيه مواد غذايي اوليه مورد نياز بشر بر عهده اين صنعت مي باشد.نقش صنعت كشاورزي در توسعه اقتصادي بسيار مهم است زيرا اكثريت جمعيت كشورهاي در حال توسعه زندگي خود را از طريق كشاورزي مي گذرانند. حال با توجه به روند رشد اقتصادي كشورهاي توسعه يافته مي توان دريافت كه در اين كشورها، كشاورزي به عنوان بخش اصلي و زيربناي رشد اقتصادي قرار گرفته است و با استفاده از ظرفيت هاي فراوان آن توانسته اند علاوه بر رشد در صنعت كشاورزي به رشد و پيشرفت در ساير صنايع نيز بپردازند.تقويت و توسعه بخش كشاورزي در تحكيم پايه هاي اقتصادي كشورهاي در حال توسعه، داراي نقشي قابل توجه است. از آنجا كه بخش كشاورزي از نظر تامين نيازهاي غذايي مردم، تامين مواد اوليه صنايع، اشتغال افراد و ايجاد درآمد اهميت دارد، ثبات و استمرار رشد بخش كشاورزي از عوامل اصلي در ثبات اجتماعي و رشد اقتصادي بشمار ميرود.