ارائه مدل مديريت شهري براساس شاخصهاي شهرهاي آينده(موردمطالعه استان آذربايجان غربي)

Presenting an urban management model based on the indicators of future cities (case study of West Azarbaijan province)

مديريت شهري يكي از موضوعاتي است كه براي مديريت شهرهاي آينده نياز به بازنگري دارد و نمي توان به مفهوم متعارف آن كه بر اساس آن جايگاه و نظام ويژه مديريت شهري را در ذهن تداعي مي كند، اكتفا كرد. اين مفهوم يكي از حوزه هايي است كه نياز مبرمي به تحقيقات آينده دارد. چرا كه مستقيماً با زندگي روزمره و سرنوشت شهروندان گره خورده است و هرگونه كوتاهي در اين زمينه گاه خسارات جبران ناپذيري را به همراه خواهد داشت. هدف اصلي اين تحقيق ارائه مدل مديريت شهري بر اساس شاخص هاي شهرهاي آينده است. پژوهش حاضر از نظر هدف از نوع تحقيقات كاربردي و از نظر نوع روش تحقيق آميخته محسوب مي شود كه تركيبي از دو روش كيفي و كمي است. ابزار گردآوري اطلاعات شامل پرسشنامه و پرسشنامه بود. جامعه آماري اين پژوهش متخصصان حوزه مديريت شهري هستند. براي انتخاب افراد نمونه از روش نمونه گيري هدفمند استفاده شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزار MICMAC-Excel استفاده شد. در گام اول با بررسي ادبيات موضوع و پژوهش انجام شده، تعداد زيادي شاخص از ادبيات موضوع استخراج شد. با توجه به نظر اساتيد و صاحب نظران اين حوزه، شاخص هاي اوليه به 76 شاخص تعديل شد. در ادامه مدل مديريت شهري بر اساس شاخص هاي شهرهاي آينده با استفاده از مدل سازي ساختاري-تفسيري سطح بندي شد. در تحقيق حاضر عوامل در شش سطح قرار مي گيرند. به گونه اي كه قوانين و مقررات در سطح آخر و گردشگري در سطح اول قرار گرفتند. در ادامه تحقيق از رويكرد آينده نگر استفاده شده است. با بررسي نتايج به دست آمده از جدول فوق، حقوق و قوانين و يادگيري اجتماعي و آموزش با امتياز 22 به عنوان تأثيرگذارترين عوامل گزارش شد و همچنين گردشگري با مجموع 17 در بين عوامل، در اولويت اول تأثير قرار گرفت. . درجه مطلوبيت ماتريس اثرات بهينه سازي 100 درصد است كه نشان دهنده روايي بالاي پرسشنامه و پاسخ هاي مربوط به آن است.