تبيين رابطه فرسودگي شغلي و كيفيت زندگي كاري معلمان مقطع ابتدايي شهر بندرعباس

Explaining the relationship between job burnout and the quality of work life of elementary school teachers in Bandar Abbas city

هدف از پژوهش حاضر تبيين رابطه فرسودگي شغلي و كيفيت زندگي كاري معلمان مقطع ابتدايي شهر بندرعباس بوده است. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر ماهيت و روش از نوع همبستگي بود. جامعه آماري شامل معلمان مقطع ابتدايي شهر بندرعباس بود. كه تعداد آن ها ٢٠٥٥ نفر مي باشد. براي نمونه با شيوه نمونه گيري تصادفي طبقه اي تعداد ٣٠٠ نفر انتخاب شدند و از طريق توزيع پرسشنامه فرسودگي شغلي مسلش و جكسون (١٩٨١)، پرسشنامه كيفيت زندگي كاري والتون (١٩٧٣) داده هاي گردآوري شده در دو سطح مورد تجزيه و تحليل (آمار توصيفي و آمار استنباطي) قرار گرفت. در سطح آمار از ميانگين و انحراف معيار و در سطح آمار استنباطي از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون استفاده شد. نتايج نشان داد بين كيفيت زندگي كاري با فرسودگي شغلي رابطه معكوس و معناداري وجود دارد. فرسودگي شغلي مي تواند كيفيت زندگي كاري را پيش بيني نمايند. همچنين بين كيفيت زندگي كاري با خستگي عاطفي، مسخ شخصيت و عدم موفقيت رابطه معكوس و معناداري وجود دارد و مولفه هاي مسخ شخصيتي و عدم موفقيت فردي مي توانند كيفيت زندگي كاري را پيش بيني نمايند.