اعلاميه جهاني حقوق بشر

همواره انسان ها براي زندگي در سطوح مختلف اعم از ملي و بين المللي نيازمند يكسري قواعد و قوانيني هستند تا به وسيله آنها بتوانند يك زندگي ايده آلي را براي خود و جامعه اي كه در آن زندگي مي كنند ايجاد نمايند. از اين رو در سطح بين الملل كنوانسيون ها و اعلاميه مختلف حقوق بشري، براي بهتر زيستن بشريت تدوين و تصويب گرديده و كشورهاي مختلف به عضويت آن در آمده اند. از جمله اين اعلاميه ها كه به تبيين حقوق بشر پرداخته است، اعلاميه جهاني حقوق بشر سازمان ملل متحد مي باشد كه به مطالب مختلف و مهم بشري همچون آزادي و امنيت شخصي و مطالبي از اين قبيل پرداخته است. از سال ۱۹۴۸ به بعد اعلاميه جهاني حقوق بشر پايه و اساس وضع و تدوين بسياري از مقررات مربوط به حقوق بشر و معاهدات جهاني و منطقه اي در مقياس هاي كوچك و بزرگ بوده است. در ابتداء اعلاميه جهاني حقوق بشر، آرمان مشتركي براي تمام مردم و كليه ملل بود تا دائما مد نظر داشته باشند و تلاش كنند كه به وسيله تعليم و تربيت ، احترام اين حقوق و آزادي ها توسعه يابد. اما امروز اعلاميه نفوذ اخلاقي، سياسي و حقوقي فراواني يافته و به طور گسترده اي عامل تشكيل دهنده هنجارهاي عرفي پذيرفته شده مي باشد.اعلاميه جهاني به عنوان يك مدل در خدمت بسياري از قوانين اساسي، قوانين داخلي كشورها، مقررات و سياست هايي كه حقوق اساسي انساني را حمايت مي كند، در آمده است. بسياري از مفاد و مقررات اعلاميه به قوانين عرفي بين المللي الزام آور در كشورها تبديل شده است. جلوه هايي از اين تبديل در بكارگيري مفاد اعلاميه در قوانين اساسي و ساير قوانين و مقررات داخلي كشورها، تفسير قضايي دادگاه هاي داخلي و بين المللي بر مبناي اعلاميه، اقدامات سازمان هاي بين الدولي و غير دولتي، مقالات و آثار حقوق دانان و انعقاد معاهدات منطقه اي و جهاني بر حسب اعلاميه، تماما متبلور است. كه ما در اين مقاله به تبيين حقوق بشر از ديدگاه اعلاميه جهاني حقوق بشر پرداخته ايم و نيز در پي اثبات آنيم كه اعلاميه ي مذكور به عنوان حقوق بين الملل عرفي مورد پذيرش مي باشد.