سياست جنايي ايران در برابر آتش افروزي در منابع طبيعي

بزه كاري پديده اي طبيعي در جامعه است. مديريت كيفري اين پديده رسالت بنيادين سياست جنايي است. اين پژوهش كه با روش توصيفي-تحليلي نگاشته شده، به مطالعه راهبردهاي سياست جنايي ايران در برابر آتش افروزي در منابع مي پردازد. سياست جنايي به مفهوم مجموعه پاسخ هاي كنشي و واكنشي هيأت اجتماع در برابر پديده مجرمانه است. آتش افروزي در منابع طبيعي پديده اي رايج در كشوران است و همواره خسارات بسياري را نيز به همراه مي آورد. پاسخ دهي كنشي به جرايم يادشده در نظام عدالت كيفري ايران در چارچوب پيشگيري هاي موقعيت مدار، اجتماعي و پيش رس وجود دارد. ضمن آن كه پيشگيري كيفري نيز در اين راستا اهميت دارد. از چشم انداز پاسخ هاي واكنشي نيز رويكردهاي شدت گرايي در مجازات مرتكبان، اصلاح و درمان آنان و نيز استفاده به هنگام از نهادهاي ارفاقي كيفري مناسب به نظر مي رسد. اين پژوهش دريافته است كه با توجه به رايج بودن جرم يادشده در ايران، سازماندهي سياست جنايي كارآمدي در برابر آن ضروري بوده و پيروزمندي در اين راه مي تواند به برآيندهايي سازنده چون به زمامداري كيفري منجر شود.