بررسي نظريه امام خميني (ره) و آيت الله خويي (ره) در خصوص اندار در بيع

به معامله اي كه مقداري را با رضايت طرفين، در مقابل وزن ظرف كم مي كنند اندارمي گويند. اين مقدار به گونه اي است كه طرفين علم به كمتريا بيشتر بودن مقدارآن نسبت به وزن واقعي ظرف ندارند. بسياري از كالاها داراي ظرف مخصوصي هستند و همراه با ظرف خود فروخته مي شوند، اين مسئله و روشن شدن حكم آن ضروري است. در اين نوشتار از روش كتابخانه اي استفاده شده است. نتيجه مي شود كه اگر اندار به منظورتعيين حق بايع از ثمن باشد، صحيح است؛ اما اگر به منظور تعيين مقدار مبيع انجام گيرد، اصل بيع، غرري و باطل است و اندار صحيح نمي باشد.