زمينه ها و بسترهاي آسيب هاي اخلاقي قضاوت

امروزه اخلاق حرفه اي در تمامي مشاغل موردتوجه، بحث و بررسي قرار مي گيرد. ليكن با توجه به جايگاه ويژه شغل قضاوت در تمامي جوامع بشري ،به نظر مي رسد پيوند ناگسستني بين اين شغل و امور اخلاقي وجود دارد. شغل قضاوت از موارد معدودي است كه از منظر فقه اسلامي ،علاوه بر دانش و تخصص ،نيازمند احراز ملكه عدالت در شخص قاضي نيز مي باشد و همين امر سبب شده است كه منابع ديني ما مملو از آموزه هاي اخلاقي براي اين منصب مهم باشد. اين آموزه ها براي اجرا در نظام قضايي كنوني نيازمند بستر سازي و ايجاد سازوكارهاي مناسب هست. با عنايت به اينكه اكثر پژوهش هاي انجام شده ،حول محور الزامات اخلاقي درشغل قضاوت است، در اين مقاله تلاش شده است كه با نگاه آسيب شناختي به بررسي زمينه هاي آسيب هاي اخلاقي در اين شغل پرداخته شود. در اين راستا علاوه بر مسايل مرتبط با شخص قاضي به بررسي مشكلات ساختاري دستگاه قضايي نيز اشاره شده است. اين پروهش به روش كتابخانه اي انجام شده است. براساس مباحث مطروحه در اين مقاله مي توان نتيجه گرفت كه علاوه بر گزينش قضاوت بر اساس صفات والاي اخلاقي ،بايد ضمن خدمت بر تقويت مكارم اخلاقي و همچنين ايجاد ساختار و محيطي كه قضات بتوانند در آن محيط بر اساس آموزه هاي اخلاقي به وظايف شغلي خود بپردازند، اهتمام بيشتري از سوي مسئولين مربوطه صورت گيرد.