تحليل تروريسم در پرتو يافته هاي جرم شناسي

تروريسم از جمله شيوه هاي مبارزه سياسي است كه به شدت حاكميت و امنيت كشورها را به چالش كشانده و موجب گسترش نا امني در جهان شده است.نكته قابل توجه تمايز جرايم تروريستي از ساير جرايم به لحاظ مدخليت انگيزه هاي سياسي عليه افراد غير نظامي است وآنچه ضرورت انجام اين پژوهش را توجيه مي نمايد اين است كه تاكنون مطالعه جامعي از علل گرايش افراد به گروهك هاي تروريستي و تدابير پيشگيرانه متناسب با آن صورت نگرفته است.پژوهش حاضر به صورت توصيفي – تحليلي وبا روش كتابخانه اي گردآوري شده است و نتايج پژوهش نشان مي دهد كه هر چند طبق مواد مصرح در قانون مجازات اسلامي، صلاحيت رسيدگي به جرايم تروريستي امكان پذير است ؛ ولي صلاحيت ايران در اين خصوص بي قيد و شرط نبوده و منوط به يافت يا اعاده مجرم به ايران و يا الحاق به عهدنامه و كنوانسيون هاي مربوطه بين المللي است؛ لذا جرم انگاري تنها راه كار نيست و طبق نظريات مفيد جرم شناسي مي توان به علل تمايل افراد به اقدامات تروريستي و تدابير پيشگيرانه متناسب با آن پرداخت تا از رشد بي رويه اقدامات خرابكارانه و خشونت آميز گروهك هاي تروريستي عليه بزه ديدگان بيگناه جلوگيري كرد.