ضمانت اجراي عدم رعايت تشريفات در نظام حقوقي ايران، انگليس، فرانسه و آلمان

زماني كه قانونگذار تشريفاتي را براي انعقاد قرارداد مقرر مي دارد، مخاطب ملزم به رعايت اين تشريفات است. با وجود اين، ضمانت اجراي عدم رعايت تشريفات مقرر در انعقاد قرارداد هميشه يكسان نيست. به عبارت ديگر، برخلاف تصور رايج، ضمانت اجراي عدم رعايت تشريفات متنوع است و عدم متابعت از نظر قانونگذار هميشه منجر به بطلان عقد نمي شود. اين تنوع هم در حقوق ايران و هم در حقوق كشورهاي ديگر مشاهده مي شود. اين مقاله با هدف بررسي اين ضمانت اجراها و مصاديق مورد استفاده در قوانين ايران و برخي كشورهاي اروپايي، با روشي تطبيقي به نگارش درآمده است. بنابراين نوشتار حاضر به بررسي دو پرسش مرتبط به هم مي پردازد: اول اينكه براي عدم رعايت تشريفات قانوني چه ضمانت اجراهايي در قوانين ايران و حقوق تطبيقي پيش بيني شده است و دوم اينكه هر كدام از اين ضمانت اجراها در چه مواردي كاربرد دارد؟