مسئوليت كيفري و مدني جرايم در حالت خواب در حقوق كيفري ايران با نگرشي به قانون مجازات مصوب ۱۳۹۲

بحث از موانع مسئوليت كيفرى همواره مورد توجه خاص محاكم قضايى بوده اسـت و مؤلفان كتب حقوقـى توجه خاص به آن داشـته اند؛ زيرا وجود يا عدم وجود هريك از عوامل رافع مسـئوليت، تعيين كننده حكم صادره از سـوى دادگاه خواهد بـود. در اين بين بحث از مسـئله ارتكاب جنايت در حال خـواب،به دليل وجود اختلاف نظرهـاى متعـدد در نحوه تأثير آن در مسـئوليت كيفرى، بسـيار حائز اهميت مى باشـد. به دليل فقدان قوه قصد و اراده در فرد نائم، عمدى دانستن جنايت وى امكانپذير نيسـت، امـا اينكه فعل ارتكابى از سـوى نائم داراى ويژگى خطاى محض مى باشـد، يا شبه عمد، محل تأمل است. به هر روى در اين مقاله سعى بر آن اسـت با بررسي ارتكاب جرم درحالت خواب، ضمن بررسي وضعيت اراده، اختيار و قصد شخص خوابيده، چگونگي ارتكاب جرم از سوي او و دامنۀ مسئوليت كيفري و اعمال مجازات بر مرتكب را با تحليل و بررسي مواد قانوني بيان كنيم.