تبيين مفهوم سردستگي گروه مجرمانه در جرايم سازمان يافته (با تكيه بر اسناد بين المللي و قانون مجازات اسلامي مصوب 1392)

امروزه جرايم سازمان يافته يكي از تهديدات مهم جامعه بشري محسوب مي شود. چرا كه مبارزه با اينگونه از جرايم بسيار مشكل و پيچيده تر از مبارزه با ساير جرايم است. از اين روست كه مورد اهتمام و توجه مجامع بين المللي در قالب تدابير توصيه اي و كنوانسيون هاي مختلف قرار گرفته است. از اين رو يكي از موضوعات حقوق كيفري كه ذهن قانونگذار و افراد مرتبط با امر قضاوت را در كشورهاي مختلف بويژه در سطح بين المللي به خود مشغول نموده، اين جرم است. در اين نوع از جرايم شخص سردسته به سبب نقشي كه در ارتكاب جرم دارد به لحاظ ماهيتي مي تواند در رديف معاونت در جرم مورد بررسي قرار گيرد. اما مطابق ماده 130 قانون مجازات اسلامي مصوب سال 1392، فرد سردسته به حداكثر مجازات شديدترين جرم ارتكابي توسط مباشران آن جرم محكوم مي گردد. علي أيحال در نوشتار حاضر سعي مي شود تا ضمن تبيين ماهيت جرايم سازمان يافته و پيشينه آن در اسناد بين المللي و حقوق كيفري ايران، جايگاه رهبري و سردستگي گروه مجرمانه سازمان يافته و همچنين ارتباط آن با معاونت در جرم مورد بررسي قرار گيرد.