تبيين چالش هاي قانوني معاونت در جرم با استناد به قانون مجازات اسلامي مصوب 1392

در ارتكاب يك جرم، اشخاص مرتكب تحت عنوان مرتكبان درجه اول يا اصلي (مباشر) و درجه دوم يا فرعي ( معاون) دسته بندي مي شوند. بدين معني كه گاهي مجرم به تنهايي تحت عنوان مباشر و گاهي نيز با افراد ديگري تحت عنوان شراكت و يا معاونت، تحت تعقيب و مجازات قرار مي گيرد. علي رغم اينكه معاونت يك امر تبعي و عاريه اي است و به صورت قاعده كلي مجازات معاون خفيف تر از مجازات مباشر جرم است ولي در برخي موارد استثنايي، امكان مجازات معاون جرم به نصّ صريح قانون و به صورت مستقل و حتي با عدم تحقق كامل جرمي، امكان پذير است. علي أيحال در قانون مجازات اسلامي مصوب سال 1392 قانونگذار ضمن تبيين مصاديق معاونت در جرم، به صورت منطقي و قابل دفاع، مجازات معاونت در جرم را نيز مطرح نموده تا قضات كيفري و وكلا را از سر درگمي هاي ناشي از اجمال قانون و يا ابهام آن در قانون سابق رهانيده باشد. اما با اين وجود مسئله معاونت در جرم با چالش هاي خاصي به ويژه در بحث موضوع معاونت اشخاص حقوقـي در جرايم مواجه است كه در اين نوشتار تلاش مي شود ضمن تبيين مفاهيم و احكام مرتبط با معاونت در جرم در حقوق كيفري ايران، تحولات و چالش هاي اين موضوع نيز در قانون مجازات اسلامي 1392 مورد بحث و بررسي قرار گيرد.