درآمدي بر راهكارهاي حاكميتي پرداخت زكات در جامعه اسلامي

هر نظام و حكومتي در جهان، نيازمند پشتوانه مالي جهت استقرار و بقاست و بدون شك حكومت اسلامي نيز از اين امر مستثني نيست. توجه به چنين واقعيتي موجب گرديد كه اسلام براي پيشبرد برنامه‌هاي حكومت اسلامي، يك سري منابع مالي و درآمدي را براي دولت پيش‌بيني نمايد كه برخي از اين منابع به عنوان منابع درآمدي ثابت و مستقل در نظر گرفته شده‌اند كه زكات از جمله اين موارد است. زكات تحت شرايطي خاص بر ثروت‌هاي حيواني (شتر، گاو و گوسفند)، ثروت‌هاي زراعي (گندم، جو، خرما و كشمش) و وجوه نقدي (طلا، نقره مسكوك) تعلق مي‌گيرد كه فقهاي مشهور اماميه بر اين موارد اجماع نظر دارند و نسبت يا مقدار آن از جانب شارع مقدس تعيين گرديده است. تحقيق حاضر با روش توصيفي – تحليلي به بررسي راهكارهاي حاكميتي پرداخت زكات در جامعه اسلامي پرداخته و نتيجه تحقيق حاضر بيانگر آن است كه: پرداخت زكات در جامعه آثاري همچون بهره‌مندي از هدايت ويژه قرآن، فقرزدايي و كاهش فاصله طبقاتي در جامعه، مايه قوام و استواري دين و جامعه، توليد ثروت و ايجاد اشتغال در جامعه را به همراه دارد. در جامعه اسلامي براي پرداخت زكات، موانعي وجود دارد كه از آن جمله مي‌توان به بخل، ناآگاهي از پيامدهاي ترك زكات، شرك و كفر، نداشتن متوليان فعال و ... اشاره نمود. در جهت رفع موانع و گسترش فرهنگ زكات و راهكارهاي پرداخت زكات در جامعه، حاكميت از طريق دو دسته راهكار نظري و عملي مي‌تواند اين حوزه را مديريت كند. تبيين جايگاه پرداخت زكات، تدوين آثار علمي درباره زكات و تبليغات وسيع و مستمر از جمله راهكارهاي نظري حاكميت در پرداخت زكات بوده و تشكيل ستاد احياي زكات، تربيت كارشناس از راهكارهاي عملي حاكميت در زمينه پرداخت زكات به شمار مي‌رود.