واكاوي ارث ولد ناشي از تفخيذ در فقه و حقوق

دو مبناي اساسي براي مشروعيت نسب وجود دارد: نخست وجود رابطه ي نكاح شرعي و قانوني و ديگري وجود نكاح پنداري است. كودكاني كه خارج از اين دو مبنا متولد گردند كودكان نامشروع ناميده مي شوند. آنجا كه زن و مردي براي مثال در دوران نامزدي به سر مي برند و قبل از نكاح در اثر تماس بدني (تفخيذ) زن حامله شود و فرزندي متولد گردد، اين فرزند ملحق به پدر و مادر نمي شود زيرا اگر چه اين رابطه مشمول عنوان زنا به معناي خاص نمي شود زيرا فاقد اركان زنا است، ولي براي مشروعيت نسب يك طفل بايد رابطه جنسي مباح باشد و نمي توان اين گونه ادعا كرد كه تنها رابطه زنا، نامشروع است و ساير تماس هاي جنسي بين زن و مرد مباح و در نتيجه نسب مشروع است. در راي وحدت رويه شماره ۱۷ به طور صريح توارث ميان كودك نامشروع و پدر وي منتفي دانسته شده است. در اين مقاله، احكام فقهي و حقوقي ارث ولد ناشي از تفخيذ مورد بررسي و واكاوي قرار مي گيرد.