بررسي مباني فقهي تعدد زوجات در اسلام

تعدد زوجات به اين معنا كه يك مرد با داشتن زن قانوني و اولي خود بتواند يك يا چند زن ديگر را به طور همزمان در زوجيت داشته باشد بنا بر نصوص اسلامي جايز است. در نظام خانواده در اسلام، اصل با تك همسري است. در اين نوشتار جدا از هرگونه رويكرد و قضاوت ارزشي به تبيين مباني مشروعيت تعدد زوجات در شريعت اسلام پرداخته شده است.در مقاله حاضر، روش گردآوري اطلاعات كتابخانه اي و استقراء در منابع بوده و با رويكرد تحليلي-توصيفي پس از بررسي پيشينه تعدد زوجات و عوامل آن، به بررسي مباني مشروعيت تعدد زوجات پرداخته شده و در ادامه ادله مخالفان تعدد زوجات مورد نقد و ارزيابي قرار گرفته است.سپس به بررسي اين مساله در نظام حقوقي ايران پرداخته شده است. بايد گفت دين اسلام تعدد زوجات را تاسيس نكرده بلكه آن را محدود به حداكثر چهار زن قرار داده و قيد رعايت عدالت را در آن شرط نموده است. پيامدهاي چند زني ناشي از عدم رعايت دستورات اخلاقي- اسلامي در جامعه است. كنترل قضايي تعدد زوجات، در عين حال كه كاملا راه را بر تعدد زوجات نمي بندد و آن را در موارد ضرورت تجويز مي كند از سوءاستفاده مردان فاقد شرايط جلوگيري نموده و از اين كه تعدد زوجات، وسيله اي براي شهوت راني مردان قرار گيرد، ممانعت مي نمايد.