اهداي عضو، ضرورت و جايگاه آن در انديشه ديني

شريعت اسلام چون ساير اديان الهي به زمان و مردمي خاص محدود نيست و نيز به جهت جهان شمولي اش در طول زمان دستخوش تغيير و تبديل نمي شود، زيرا «حلال محمد حلال الي يوم القيامه و حرامه حرام الي يوم القيامه» . از سوي ديگر، در مسير تفكر و انديشه بشري مسائلي نو قرار مي گيرد كه فقه اسلامي بايد پاسخگوي آن باشد و به حل آن همت گمارد. يكي از مشكلات جوامع انساني وجود افرادي است كه به عللي برخي از اندامهاي خود را از دست داده و يا دچار از كار افتادگي شده اند. اين افراد براي ادامه زندگي خود نياز دارند تا با عمل جراحي، آن عضو فاسد را به عضوي سالم تبديل كنند. اين موضوع كه برداشت عضو از بدن هر فرد و پيوند آن به ديگري از لحاظ شرعي چه حكمي دارد و فقها و مذاهب اسلامي چه برخوردي با اين قضيه كرده اند، ارزش والاي علمي دارد و كاوش درباره ي آن براي ادامه ي پيشرفت و ترويج اين روش درماني در درجه نخست اهميت قرار دارد. بررسي ضرورت اهداي عضو و نقش حياتي آن در معالجه بيماران و جايگاه آن در انديشه ديني محورهاي اصلي بحث استدلالي اين پژوهش مي باشند. مفاهيم و كليات پيوند اعضا، بررسي فقهي پيوند اعضا و اهدا و برداشت از منظر مذاهب اسلامي از مباحث مطرح در اين پژوهش مي باشند.