نقش حقوق شهروندي نسبت به حريم خصوصي در فضاي مجازي

در نظام حقوقي ايران اصول مختلفي از قانون اساسي به حفظ حريم خصوصي افراد تاكيد گرديده اصل 22 قانون اساسي كه حيثيت و جان و مال و حقوق و مسكن و شغل اشخاص را مصون از تعرض دانسته است و اصل 23 نيز هر گونه تفتيش عقايد را ممنوع اعلام نموده و در اصل 25 قانون اساسي نيز بازرسي و نرساندن نامه و ضبط و فاش نمودن مكالمات و افشاي محتواي آن از هر گونه تجسس ممنوع دانسته مگر به حكم قانون ، بنابراين در مهمترين اركان حكومتي وعهدنامه مردم و حكومت كه در قانون اساسي متجلي گرديده حريم خصوصي، اساساً از موضوعات بسيار مهم تلقي گرديده است. در رويه قضايي، شناسايي حريم و مكان خصوصي به نحو پراكنده و مبهم رسيدگي مي گردد و تلقي ذهني جامعه بر اين است كه همه فضاها و دارايي هايي كه نمي توان بدون اجازه شخص به آنها ورود و دسترسي يافت حريم خصوصي است .گفته مي شود به همين لحاظ منزل ، اطاقهاي هتل ، اتومبيل ، نامه ها و مكاتبه هاي خصوصي جلوه هايي از حريم خصوصي مي باشند . رعايت حريم خصوصي در راستاي احترام به حقوق شهروندي ملت قابليت تغييرمي يابد . از اين رو حفظ حريم خصوصي افراد در فضاي مجازي امروزه بيشتر از پيش احساس مي شود.نتايج حاكي از ان است كه تصويب قوانين مدني و بويژه جزايي در رابطه با حريم خصوصي در فضاي سايبري مي تواند نقش قابل توجهي در حفظ و صيانت از حقوق شهروندي كاربران در فضاي مجازي داشته باشد .