مخاصمات مسلحانه از منظر حقوق بين الملل بشر و بشردوستانه

مخاصمات مسلحانه يكي از چالش هاي منطقه خاورميانه و غرب آسيا و شمال آفريقا در يك دهه ي اخير است و شكل گيري داعش ،جنگ يمن و درگيري هايي كه به تازگي بر سرمساله ي قره باغ به وجود آمد موضوع مخاصمات مسلحانه را به يكي از مهم ترين مسائل منطقه تبديل كرده. درگذشته، حقوق بشر و حقوق بين الملل بشر دوستانه بصورت مجزا شكل گرفته و توسعه يافتند. حقوق بشر را حقوق زمان صلح و حقوق بين الملل بشر دوستانه را حقوق زمان جنگ مي‌دانستند و هيچ رابطه اي ميان اين دو واژه وجود نداشت. در پي تحولاتي كه در نظام حقوق بين الملل در اين دو عرصۀ صورت گرفت و قلمرو اجرايي مكاني و زماني اين دو حقوق گسترش پيدا كرد، حقوق بشر دوستانه و حقوق بشر در جهت همگرايي به منظور حمايت از انسان و كرامت انساني بشر توسعه يافت و رابطه ميان آنها در دو نظام حقوق بين الملل معاصر بدين ترتيب شكل گرفت، «حقوق بين‌الملل بشردوستانه» يا «حقوق بشردوستانه بين‌المللي» كه به«حقوق جنگ»يا «حقوق مخاصمات مسلحانه» معروف است،و به دنبال روش‌هاي بشردوستانه، براي محدود كردن اثرات مخاصمات مسلحانه مي‌باشد. اين شاخه از حقوق از افرادي كه در مخاصمه مشاركت ندارند يا در حال حاضر از جنگيدن كناره‌گيري كرده‌اند، محافظت ميكند. حقوق بين‌المللي بشردوستانه مي‌كوشد تا با وضع مقررات از خشونت بي‌اندازه در جنگ‌ها جلوگيري كرده و دولت‌ها را در استفاده از سلاح‌ها و روش‌هاي ضد بشري محدود و از قربانيان درگيري‌هاي مسلحانه حمايت كند.ليكن حقيقت زنده و موجود در اين عرصه،ادامه ي استفاده از عنصر زور در كنش ها و واكنش هاي روابط بين المللي است و همين امر باعث شده است تا محققان حقوق بين الملل همچنان به اهميت حقوق جنگ و لزوم تدوين و توسعه ي آن همت گمارند.