تحليلي بر مفهوم مشروعيت و مبناي مشروعيت دولت در فقه و انديشه سياسي شيعه

همه حكومتها براي بقا و استمرار و نيز تحكيم پايه‌ها و بنيادهاي حكومتي ناچار به بازشناسي مباني مشروعيت نظام سياسي خويش‌اند تا با پشتيباني از آن بتوانند حق فرمانروايي را از آن خود قرار داده و استفاده از نمادهاي زور و قدرت را به حداقل كاهش دهند و به منظور پيشگيري از هر گونه بحران مشروعيت به تقويت و گسترش دايره حقانيت و مقبوليت خود در جامعه بپردازند. از اينرو بحث مشروعيت حكومت و مباني آن از دير باز توجه فلاسفه،‌ دانشمندان علوم سياسي و جامعه‌شناسان را به خود معطوف داشته و به عنوان يكي از اساسي‌ترين مباحث فلسفه سياسي همواره در كانون تحقيقات و پژوهشهاي كلاسيك قرار گرفته است. در اين مقاله نيز به بررسي مفهوم مشروعيت و مباني مشروعيت دولت از ديدگاه فقه و انديشه سياسي شيعه پرداخته مي شود. روش تحقيق اين مقاله به صورت روش تحليل كيفي بوده و داده ها و اطلاعات نيز از طريق پژوهش كتابخانه اي و بررسي اسناد و مدارك موجود و در دسترس گردآوري شده است.