مقاله نقد و بررسي ماده 774 قانون مدني

هدف از پژوهش حاضر، نقد و بررسي ماده 774 قانون مدني مي باشد. مقنن در ماده 774 قانون مدني كه از پيشينه فقهي برخوردار مي باشد، موضوع رهن را عين دانسته و رهن دين و منفعت را باطل مي داند، اما در مواردي از آن موضع عدول نموده است. از اين رو بررسي مشروعيت قرارداد فوق ضروري مي باشد. اسناد براتي با تكيه بر قضاوت عرف، فاقد ماليت است. توثيق اسناد يادشده در مرحله صدور داراي ماهيت حقوقي واحد نيست. مواردي كه تحت شمول رهن دين قرار مي گيرد با عنايت به ماده فوق باطل مي شود. بنابراين با توجه به آنكه قانونگذار موضوع عقد رهن را در ماده 774 قانون مدني عين معين مي داند، توثيق اسناد تجاري در معناي خاص، نمي تواند به عنوان مصداق عقد رهن شناسايي گردد.