مطالعه BCF و TF فلز منگنز بوسيله Eepipremnum aurum species

Study of BF and TF of manganese metal by Epipremnum aureum species

آلودگي خاك به عنوان بخشي از تخريب زمين ناشي از حضور مواد شيميايي xenobiotic (مصنوعي) يا ساير تغييرات در محيط خاك طبيعي است. اين آلودگي به طور معمول ناشي از فعاليت هاي صنعتي، مواد شيميايي كشاورزي يا دفع نادرست زباله است. شايع ترين مواد شيميايي شامل هيدروكربن هاي نفتي، هيدروكربن هاي آروماتيك چند هسته اي (مانند نفتالين و بنزو )، حلال ها، آفت كش ها، سرب و ديگر فلزات سنگين هستند. امروزه استفاده از گياهان سبز براساس توانايي فوق‌العاده آن‌ها در انباشت عناصر (گياهان بسيار انباشتگرHyper accumulator) و حذف تركيبات مضر از محيط و متابوليزه كردن آن‌ها به ملكول‌هاي متنوع، كاربرد فراوان دارد. فلزات سنگين و آلودگي‌هاي آلي، اهداف اصلي گياه‌پالايي هستند.اين مطالعه با هدف بررسي BCF و TF فلز منگنز در گونهEepipremnum aurum انجام شده است. در اين پژوهش گونهEepipremnum aurum بوسيله فلز منگنز و در غلظت هاي 40،30،20،10،1و 50 ميلي گرم بر ليتر و در pH هاي 6 ، 7 و 8 به مدت 60 روز آبياري شد. بر اساس نتايج بدست آمده ازاين پژوهش ميزان BCF گياه با افزايش غلظت فلز منگنز در بستر گياه و كاهش pH رابطه مستقيم دارد. بيشترين ميزان BCF گياه برابر 4.706 مي باشد كه در غلظت 50 ميليگرم بر ليتر و در محيط اسيدي صورت گرفته است. همچنين مقدار TF گياه ابتدا با افزايش غلظت فلز منگنز در بستر گياه تا محدوده 30 ميلي گرم بر ليتر و در محيط اسيدي افزايش يافته و سپس با فزايش غلظت در محدوده هاي 40 و 50 ميلي گرم بر ليتر كاهش يافته است. بيشترين ميزان TF برابر 1.045 و در غلظت 10 ميلي گرم بر ليتر و در محيط اسيدي صورت گرفته است .