كاركرد آموزه هاي اخلاقي اسلام در حفاظت از محيط زيست

The function of Islamic moral teachings in environmental protection

انسان به عنوان جانشين خداوند در زمين موظف است ضمن بهره وري از مواهب آن به عمران و آباداني آن اهتمام ورزد و از تخريب و فسادش منع شده است اين پژوهش با روش تحليل توصيفي و با استناد به آموزه‌هاي اخلاقي دين در پي تحكيم و تعديل اين روابط دو سويه است يافته هاي تحقيق نشان مي‌دهد اولاً اسلام قلمرو محيط زيست را به گستره عالم آفرينش مي‌داند بنابراين حفظ و زيبايي آن را ضروري مي شمارد ثانياً تخريب محيط زيست را به عنوان فساد در زمين قلمداد مي‌كند و ثالثاً با نگاه متعادل به طبيعت به مثابه امانت الهي اصول و قواعد اخلاقي جهت حفاظت آن تنظيم كرده است.