بررسي تاثير افزايش تراز آب دريا بر ميزان پيشروي شوري در آبخوان‌هاي همگن ساحلي

امروزه پيش‌بيني صحيح ميزان نفوذ شوري در آبخوان‌هاي ساحلي با توجه به افزايش برداشت آب زيرزميني، امري ضروري است. مدلسازي رياضي نفوذ شوري، با استفاده از دو رويكرد امكان‌پذير مي‌باشد. در رويكرد مرز مشترك، فصل مشترك تقابل آب شور و شيرين با يك خط نشان داده مي‌شود، حال آنكه در رويكرد جريان اختلاطي، يك ناحيه انتقالي اين دو سيال را از هم جدا مي‌نمايد. مدل مرز مشترك به علت نياز به داده‌هاي ورودي كمتر و زمان اجراي سريع‌تر، بيشتر مورد استفاده قرار گرفته، درحاليكه مدل جريان اختلاطي با حل همزمان معادلات جريان و پخش و انتقال جواب‌هاي دقيقتري توليد مي‌نمايد. در اين تحقيق، يك مدل رياضي با رويكرد مرز مشترك مدل SHI-SWIM توسعه داده شده و با مقايسه با نتايج حاصل از رويكرد اختلاطي مدل SEAWAT واكنش آبخوان‌ همگن ساحلي نسبت به افزايش تدريجي با نرخ سالانه 10 ميليمتر و افزايش با نرخ آني0/4 متر تراز آب دريا مورد بررسي قرار گرفته‌است. نتايج شبيه‌سازي نشان مي‌دهد كه نوع رفتار آبخوانهاي آزاد و تحت فشار متفاوت از هم بوده و نوع شرايط مرزي در سمت خشكي نيز بر نتايج تاثيرگذار خواهد بود. به طور كلي افزايش تدريجي تراز آب دريا در ساليان پيشرو سبب نفوذ بيشتر شوري در آبخوان هاي ساحلي خواهد شد و اين مهم اثرات تغيير اقليم را بيشتر مورد توجه قرار مي دهد.