استفاده از سازه هاي سبز در مراكز آموزشي و تاثير آن بر انگيزش پيشرفت تحصيلي

اين پژوهش با هدف بررسي استفاده از سازه هاي سبز در مراكز آموزشي و تأثير آن بر انگيزش پيشرفت تحصيلي با تأكيد بر دانشگاه هاي سبز در شهرها صورت گرفت. پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر روش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري شامل كليه دانشجويان شاغل به تحصيل در سال تحصيلي 1401-1400 دانشگاه تهران مي باشد كه از ميان آنها با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي، 150 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. روش نمونه گيري به اين صورت بود كه از ميان رشته هاي دانشگاه تهران، سه رشته انتخاب شد و از هر رشته 50 دانشجو به صورت تصادفي به عنوان نمونه انتخاب شدند. جمع آوري اطلاعات تئوري به صورت كتابخانه اي و داده هاي پژوهش به صورت ميداني و با استفاده از پرسشنامه انگيزه پيشرفت هرمنس (1970) بود. نتايج پژوهش نشان داد كه سازه هاي سبز در دانشگاه ها بر انگيزش پيشرفت تحصيلي دانشجويان تأثير مثبت و مستقيم دارد.