مطالعه دوام ملات اليافي حاوي ميكا و سرباره در محيط اسيدي

در مناطقي مانند سواحل خليج فارس و درياي عمان كه حملات كلرايدي و سولفاتي به سازه ها باعث صدمات بسياري به آنها شده است، انجام كارهاي تعميراتي و ترميم سازه هاي بتني بسيار رايج مي باشد. يكي از مصالحي كه به وفور در اين زمينه مورد استفاده قرار مي گيرد، ملات سيماني است. علت آن اين است كه هم قيمت پاييني دارد و هم اينكه داراي ضريب انبساط حرارتي و مدول الاستيسيته مشابه بتن سازه موجود مي باشد. از طرفي براي بهبود ويژگي هاي ملات سيماني، به كارگيري پوزولان ها و الياف مختلف امري متداول است. لذا در اين پژوهش تصميم بر آن شد كه دوام ملات هاي سيماني حاوي درصدهاي مختلف ميكا و سرباره و همچنين الياف پلي اولفين تحت تاثير حملات كلرايدي مشابه با آنچه در سواحل خليج فارس اتفاق ميفتد مورد ارزيابي قرار بگيرد. به اين منظور از ميكا و سرباره با سه درصد متفاوت جايگزيني صفر، 10 و 20 درصد (وزن سيمان و به جاي سيمان) استفاده شد. همچنين از الياف پلي اولفين با سه درصد حجمي (حجم بتن) صفر، 1 و 2 درصد بهره گرفته شد تا جمعا 15 طرح اختلاط به دست آيد. اين نمونه ها پس از عمل آوري به مدت 28 روز، يك ماه (سي روز) تحت تهاجم اسيد كلريدريك قرار گرفتند. مقاومت فشاري نمونه ها به عنوان ملاكي براي دوام و پايايي آنها مورد ارزيابي قرار گرفت. ضمن اينكه مقاومت كششي، مقاومت خمشي و جذب آب نمونه ها نيز پيش از قرارگيري در اسيد مورد ارزيابي و سنجش قرار گرفت.