بررسي وضعيت لرزه زمين ساختي منطقه دماوند

منطقه دماوند، در شرق استان تهران يكي از مناطق با توان لرزه زايي بالا است. گسل مشاء، گسلي پي سنگي كه از بخش مياني منطقه عبور مي كنند يكي از مهمترين سرچشمه هاي لرزه زا در منطقه است. مطالعه گسل هاي فعال و لرزه زا در كنار بررسي و مطالعه شكستگي هاي مرتبط به آن ها، معرف پهنه گسلي در منطقه است. وقوع 23 زمين لرزه تاريخي و 13 زمين لرزه دستگاهي بزرگتر از 6 از سال 1900 تا كنون، بيانگر نرخ لرزه خيزي بالا در منطقه است. زمين لرزه هاي منطقه در گروه زمين لرزه هاي كم عمق قرار دارند. مقدار عددي ضرايب لرزه خيزي براي منطقه برابر با مقادير 8/0 b= و 048/6a = و 3/4 = Mc برآورد شده است. تهيه نقشه هاي چگالي گسل ها و زمين لرزه ها و تلفيق آن ها مشخص كننده مناطق با توان لرزه زايي بالا است، و منطقه دماوند در يكي از پهنه ها با توان لرزه زايي بالا قرار دارد. مقايسه نقشه گسل هاي پي سنگي منطقه با نقشه پهنه بندي توان لرزه اي منطقه نشان مي دهد كه حداكثر چگالي و توان لرزايي منطقه دماوند در محل تلاقي دو گسل پي سنگي واقع شده است.