بررسي روش‌هاي بهبود نقطه ريزش سيالات حفاري پايه بيوديزل

امروزه با توجه به مقررات اعمال شده براي استفاده از سيالات حفاري پايه روغني به دليل آثار مخرب زيست‌محيطي، تلاش محققان صنايع بالادستي نفت، توليد سيالات زيست‌تخريب‌پذير با ويژگي‌هاي عملياتي مشابه سيالات پايه روغني است. از اين ميان، سيالات حفاري پايه استري و با پايه بيوديزل به دليل خواص مفيدي كه از نقطه‌نظر اقتصادي و زيست‌محيطي ارائه مي‌دهند، تقاضاي بالايي دارند. بااين‌حال، برخي از خواص اين نوع سيالات نيازمند اصلاح بوده و مستقيماً قابل‌استفاده نيستند. خواص جريان سرد نامناسب براي عمليات حفاري و نقطه ريزش(نقطه سيلان) بالا، از مهم‌ترين مشكلات اين نوع سيالات است كه مانع از ورود آن‌ها به صنعت حفاري شده است. هدف از اين پژوهش بررسي بهترين روش‌هاي به‌كاربرده شده به‌منظور اصلاح نقطه ريزش سيالات حفاري پايه بيوديزل است. با وارسي انجام شده، نتيجه اينگونه بيان مي‌شود كه از ميان روش‌هاي مورد مطالعه، استفاده از افزودني‌ها و اصلاح ساختار زنجيره بيوديزل، برترين روش‌هاي بهبود نقطه ريزش سيالات حفاري پايه بيوديزل هستند. بااين‌وجود، به دليل عدم بررسي تطابق اين نوع سيالات با افزودني‌هاي گل حفاري، اين روش‌ها هنوز نيازمند آزمايش و آمايش بيشتري هستند، تا بتوان با شناخت هرچه بهتر اين سيالات، از آن‌ها در عمليات حفاري بهره جست.