بررسي تغييرات لنز آب شيرين در جزاير با آبخوان لايه دار تحت سناريوهاي تغيير اقليم آينده

گرمايش جهاني و افزايش تراز آب دريا در كاهش حجم لنز آب شيرين در جزاير نقش ايفا مي‌كند. به منظور بررسي تغييرات لنز آب شيرين در جزاير با آبخوان لايه دار (وجود يك يا چند لايه كم تراوا در بين دو لايه تراوا) تحت سناريوهاي تغيير اقليم، مدل مفهومي دو بعدي از آبخوان همگن و همچنين لايه دار تحت سه سناريو خوشبينانه، نرمال و بدبينانه از تاثيرات آينده تغيير اقليم تعريف و پيشروي شوري ناشي از افزايش تراز آب دريا از سال 2020 تا 2100 مدل سازي شده است. نتايج حاصل از مدل اختلاطي نشان مي‌دهد كه ضريب هدايت هيدروليكي خاك تاثير مستقيمي بر نفوذ شوري داشته و تعيين كننده اصلي مساحت لنز آب شيرين و ناحيه انتقالي مي‌باشد. در حالت دائمي و با ثابت ماندن تراز آب دريا در اطراف جزاير و تغيير آبخوان از حالت همگن به لايه دار بر مساحت لنز آب شيرين افزوده شده و از مقدار ناحيه انتقالي كاسته مي‌شود. افزايش تدريجي تراز آب دريا در آبخوان‌هاي ياد شده موجب افزايش مساحت ناحيه انتقالي وكاهش مساحت لنز آب شيرين شده است. بيشينه درصد كاهش مساحت لنز آب شيرين براي آبخوان‌هاي همگن و لايه دار به ترتيب 51 و 19 درصد به دست آمده است. افزايش مساحت ناحيه انتقالي نيز در آبخوان همگن 5 درصد و در آبخوان لايه دار 12 درصد محاسبه شده است. مقايسه‌ي مساحت ناحيه انتقالي و لنز آب شيرين بين سناريوهاي خوشبينانه و بدبينانه حاكي از تغييرات ناچيز دو پارامتر يادشده مي‌باشد. به طوريكه، مساحت لنز آب شيرين در سناريوي بدبينانه تنها ۳ درصد نسبت به سناريوي خوشبينانه در آبخوان لايه دار كاهش داشته است.