مقايسه تاثير آسياي كنسانتره مگنتيتي گل گهر سيرجان با آسياي گلوله‌اي و آسياي غلطكي فشار بالا بر خواص گندله در فرآيند پخت

در پژوهش حاضر تاثير روش آسياكاري كنسانتره مگنتيتي بر خواص گندله در فرآيند پخت بررسي شده است. ابتدا از دو روش آسياي گلوله‌اي (BM) و آسياي غلتكي فشار بالا (HPGR) براي آسياي كنسانتره استفاده شد. سپس فرآيند پخت گندله‌ها در دماهاي 800، 1100 و 1200 درجه سانتيگراد انجام گرديد. زمان ماند گندله‌ها در هر دما 20 دقيقه در نظر گرفته شد. تغيير روش آسياكاري به شدت بر مشخصات فيزيكي كنسانتره مانند اندازه و توزيع اندازه ذرات تاثيرگذار است. با وجود اينكه سطح ويژه هر دو نمونه تقريبا يكسان (cm2/g 10 ±1800) بود، كنسانتره آسيا شده با HPGR توزيع اندازه ذرات گسترده‌تري نسبت به آسياي گلوله‌اي داشت. نتايج آناليز فازي نشان دادند كه افزايش دماي پخت باعث انجام واكنش اكسيداسيون و تبديل مگنتيت به هماتيت مي‌شود. با افزايش دماي پخت، استحكام فشاري گندله‌هاي حاصل از آسياكاري با BM و HPGR افزايش يافت. در دماي پخت 1200 درجه سانتي گراد، استحكام فشاري گندله‌هاي حاصل از آسياكاري با HPGR به طور قابل ملاحظه‌اي بالاتر از گندله‌هاي حاصل از آسياكاري با BM بود. به طوريكه استحكام فشاري نمونه حاصل از آسياكاري با HPGR و BM به ترتيب 261 و kg/pellet 180 بدست آمد. بررسي‌هاي ميكروسكوپ نوري نشان دادند كه اكسيداسيون گندله‌هاي حاصل از HPGR به مراتب بيشتر و يكنواخت‌تر ‌انجام شده است. در نهايت مشخص شد كه گندله‌هاي حاصل از HPGR با توزيع اندازه ذرات پهن در مقايسه با گندله‌هاي حاصل از آسياكاري با BM باعث بهبود فرآيند سينترينگ شده است.