تأثير آنيل بين بحراني بر روي كنترل باندينگ فولاد 16MnCr5

تشكيل باندهاي فريت/ پرليت در فولادهاي منگنز متوسط يك پديده نامطلوب تلقي مي گردد كه معمولاً از طريق عمليات سرد شدن سريع، سعي بر بهبود آن دارند. در اين بررسي، يك رويكرد جديد با استفاده از مفهوم استحاله فاز جزئي سيكلي جهت اصلاح باندينگ ريزساختاري در فولاد 16MnCr5 استفاده شد. اثربخشي اين روش با استفاده از مشاهدات ريزساختاري و ميكروسختي سنجي مورد ارزيابي قرار گرفته است. عمليات حرارتي بين بحراني سيكلي منجر به تشكيل ريزساختارهاي ايزوتروپيك حتي براي نرخ هاي سرد شدن كمتر از بحراني تشكيل شده در سرد شدن پيوسته مي شود. با توجه به مشاهدات ريزساختاري در صورتي مي توان باندينگ را اصلاح كرد كه عمليات آنيل بين بحراني منجر به بازگشت جزئي فصل مشترك هاي آستنيت/ فريت شود. غني سازي منگنز بين سطحي منجر به اصلاح باندينگ پس از سرد شدن نهايي در نرخ هاي سرد شدن پايين مي شود.