بررسي تاثير عنصر آلياژي سيليسم بر ريزساختار و سختي روكش هاردفيشFe-cr-b ايجاد شده با روش GTAW بر روي زير لايه فولادي 4145H جهت كاربرد در پايدار كننده‌هاي حفاري

پايداركننده ها حفاري از جنس فولاد ابزار گرم كار 4140 يكي از مهم ترين قطعات صنايع حفاري هستند كه وظيفه تنظيم حركت مته حفاري نسبت به ديواره چاه را بر عهده دارند و به دليل شرايط محيطي در معرض سايش شديد هستند. براي بهبود مقاومت به سايش، تيغه هاي آنها را با استفاده از روش هاي پاشش حرارتي با شعله، روكش سخت پايه نيكل مي-دهند. در سال هاي اخير تلاش هايي در جهت استفاده از الكترودهاي ارزان تر بر پايه آهن و كروم با روش جوشكاري GTAW شده است. در روش جوشكاري GTAW استحكام اتصال و كيفيت متالورژيكي به دليل استفاده از گاز محافظ و دماي بالاتر قوس نسبت به شعله بيشتر است. در اين پژوهش ساخت الكترود بر پايه آلياژ Fe-Cr و ذرات استحكام دهنده b4c انجام شده و تاثير عنصر آلياژي بر سختي و ريزساختار بررسي شده است. ريزساختار پوششها و همچنين تركيب و آناليز فازي پوششها مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد افزودن ذرات b4c در زمينه Fe-Cr باعث ايجاد فاز يوتكتيكي سخت كاربيد بور مي گردد كه علت آن تجزيه ذرات b4c در اثر دماي بالاي روش GTAW است. همچنين با افزودن 1% سيليسيم به الكترود Fe- Cr -%10B4C سياليت و سختي پوشش بيشتر شد. افزايش بيشتر درصد سيليسيم باعث ريختن پوشش از روي قطعه كار حين جوشكاري مي گردد.