كاهش انتشار گاز دي اكسيد كربن جهت توليد فولاد سبز با بررسي عوامل مؤثر بر مصرف گاز در كوره دوار گندله سازي، همراه با بهبود پارامترهاي كيفي CCS و FeO

توليد فولاد سبز با كاهش آلايندگي و مصرف انرژي از جمله دغدغه هايي است كه در طول اين سال ها توليدكنندگان اين صنعت را به خود مشغول كرده است. مصرف گاز در صنعت گندله سازي به دلايل مختلف مهم است و بايستي تحت كنترل باشد.كاهش توليد گاز گلخانه اي دي اكسيد كربن حاصل از واكنش سوختن گاز مصرفي در كوره دوار فرآيند گندله سازي به روش آليس چالمز از موضوعات تحقيقاتي مهم در اين زمينه است. صرف نظر از هزينه مصرف گاز و تاثير كيفي بر فرآيند پخت، از ديدگاه مديريت انرژي بايستي مصرف گاز بهينه باشد تا حداقل تاثيرات مخرب بر محيط زيست وارد شود. از پارامترهاي مهم كيفي مرحله گندله سازي در چرخه صنعت فولاد ميزان افزايش استحكام فشاري گندله ها (CCS) و كاهش اكسيد آهن وستيت در محصول نهايي است. در اين مقاله از عامل Dust (محصول غبار گيرها) بعنوان افزودني به خط توليد در راستاي بهبود وضعيت CCS و كاهش FeO در كارخانه گندله سازي فولاد بوتياي ايرانيان استفاده شد. نتايج نشان داد با افزايش ميزان مصرف غبار گندله به ميزان 3 % ، CCS خروجي گندله ها از ميانگين Kg/P270 به 310 افزايش و ميزان FeO گندله ها از ميانگين 5/1 % به 5/0 % كاهش مي يابد. با بهبود پارامترهاي كيفي ناشي از اضافه نمودن غبار، دبي هوا مورد استفاده براي واكنش هاي اكسيداسيون و سوختن بعلت كاهش مقدار دما استفاده شده تقليل يافت. با بهينه كردن دبي هوا فن هاي خنك كننده و كاهش دما مورد نياز در كوره پخت، ميزان مصرف گاز ورودي به كوره نيز كم تر شد. متعاقباً با كاهش مقدار كمي گاز ورودي ميزان توليد CO2 حاصل از واكنش سوختن نيز كاهش يافت. نتايج نشان داد به ازاي توليد هر تن گندله مصرف گاز ورودي به كوره پخت از حدود m3 24 به m3 21 تقليل يافت.