شكل گيري ترك هاي ستاره اي در اسلب هاي توليد شده با روش ريخته گري پيوسته

كيفيت نهايي تختال هاي توليد شده به وسيله ي ماشين هاي ريخته گري پيوسته، ارتباط مستقيمي با كيفيت سطحي و داخلي آنها دارد. اين جنبه به ويژه در توليد ورق هاي با ضخامت بالا، مورد استفاد در ساخت سازهاي صنعتي، بسيار مهم است. در اين سازه ها كوچكترين عيوب نيز مي توانند باعث كاهش چشمگير مقاومت آنها به خسارت هاي خستگي شود. در اين پژوهش، تركهاي ستاره اي در تختال هاي توليد شده به روش ريخته گري پيوسته با قالب هاي پوشش دار، بررسي شده است. اين ترك ها پس از برداشت اكسيد هاي سطحي به وسيله ي ماشين كاري و تست هاي غير مخرب، در سمت كناره ها و مركز تختال ها به صورت بصري تشخيص داده مي شوند. با در نظر گرفتن تركيب شيميايي فولاد و بررسي فرايند توليد، اين تركها عمدتا در مرحله ي خنك كاري ثانويه به علت عدم كنترل دبي سيال خنك كننده رخ مي دهد. افزايش نرخ سرمايش در خنك كاري ثانويه، منجر به افزايش ضخامت پوسته ي انجمادي رشته مي شود. اين مسئله تناسب بين شعاع خمش و ضخامت پوسته انجمادي رشته را تغيير داده و منجر به شكل پذيري ضعيف رشته مي شود.