غذاي طيب از منظر قرآن

Good food from the perspective of the Qur an

دين مبين اسلام به عنوان جامع ترين الگوي زيست بشري، تمام نيازهاي انسان اعم از روحي، جسمي و . . . را مد نظر قرار داده و براي جنبه هاي گوناگون زنگي بشر دستورالعمل هايي مطابق با خير و صلاح او تنظيم كرده است. از آنجا كه خوردن يكي از نيازهاي اوليه انسان است در آيات بسياري از قرآن پيرامون تغذيه سالم و مرتبط با سلامت جسمي و روحي انسان نكاتي آمده است. در پژوهش حاضر با استخراج آيات مرتبط و بررسي ديدگاه هاي مفسرين و نيز با روش توصيفي-تحليلي مشخص شد در قرآن دستوراتي مبني بر چگونگي انتخاب غذا صادر شده است از جمله دستور به استفاده انحصاري از خوراكي هاي طيب و حلال. همچنين از تأكيد آيات بر طيب بودن غذا، سواي حليت آن مي توان به اين نكته رسيد كه هر غذاي حلالي الزاما طيب نيست اما هر طيبي الزاما حلال است و نيز انسان تنها در موارد خاصي مجاز است از غذاي غير طيب استفاده كند كه در آياتي آن موارد تبيين شده است.

The religion of Islam as the most comprehensive model of human life, all human needs including spiritual, physical and . . has taken into consideration and has set guidelines for various aspects of human nature according to his good and goodness. Since eating is one of the basic human needs, many verses of the Qur an contain hints about healthy eating and related to human physical and mental health. In the current research, by extracting related verses and examining the views of commentators, as well as by descriptive-analytical method, it was determined that there are orders in the Qur an on how to choose food, including the order to exclusively use good and halal foods. Also, from the emphasis of the verses on the goodness of food, apart from its halal, we can come to the point that every halal food is not necessarily good, but every good is necessarily halal, and a person is only allowed to use non-good food in certain cases. The verses of those cases have been explained.