غذاي طيب در قرآن

در فرهنگ قرآن علاوه بر اينكه خود غذا لازم استداراي معيارها و خصوصيات خاصي باشد ؛ راه تحصيل و تهيه آن نيز مي‌بايست طيب و پاكيزه باشد، از اين رو در فرهنگ قرآني غذايي كه از راه ربا، دزدي و ظلم و استبداد به دست آمده باشد معيار غذاي سالم و پاكيزه را ندارد. اين كتاب آسماني همواره بر بهداشت جسم و روح انسان تأكيد داشته كه آيات فراواني درباره آن نازل شده و توجه خاصي به موضوع تغذيه انسان داشته و انسان را به استفاده از غذاهاي پاك و طيب دعوت كرده است . اين پژوهش در نظر دارد با تحليل و بررسي بعضي از آيات قرآن و همچنين ديدگاه فقها و مفسران به اهميت و جايگاه غذا از نظر فقهي و قرآني بپردازد. هدف اين پژوهش اين است با بيان احكام و آيات مربوط به غذاهاي پاك و طيب رهنمودهاي فقهي و الهي در اين باره دست يابيم. در اين پژوهش سعي شده علاوه بر بيان غذاي حلال و طيب از ديد قرآني به ديدگاه هاي مفسران و فقها نيز پرداخته شود.