بررسي تطبيقي حكمت جريان آزمايش الهي از طريق نعمت ونقمت درآثاراستاد مطهري وتفسيرنمونه

مسئله ي امتحان وآزمايش الهي، يكي از محوري ترين مباحث قرآني است كه جايگاه ويژه اي در كلام متكلمان ومفسران اسلامي داشته ونظرات مختلفي درباره آن ارائه شده است. اين نوشتار پس از مفهوم شناسي واژه هايي هم چون امتحان، ابتلاءو فتنه، به اين نكته مي پردازد كه، حكمت جريان آزمايش الهي به وسيله ي نعمت ونقمت باعث پيدايش سوالاتي شده كه بزرگاني هم چون استاد مطهري(ره) وآقاي مكارم شيرازي، در آثار خود به تفصيل به پاسخ هاي آن پرداخته اند. آن چه در اين نوشتار مورد توجه قرار گرفته است پاسخ‏گويي به برخي از اين پرسش‏ها از نگاه اين دوعالم بزرگوار به عنوان متكلم ومفسر مي باشد. بر پايه نصّ صريح قرآني، سنّت «امتحان» يكي از قوانين تشريعي الهي است كه تأثير بسزايي در سعادت و شقاوت انسان‌ دارد. امتحان الهي امري دائمي است، كه بسامد گسترده ي آن در آثار تفسيري آقاي مكارم شيرازي و آثار استاد مطهري(ره)، رسالتي بزرگ را گوش‌زد مي‌كند. همه ي انسان‌ها در هر مقامي، حتّي پيامبران الهي، براي تكامل و تعالي، از امتحان فردي، خانوادگي، قبيله‌اي، گروهي، قومي وبه طور كلي آزمون شدن به وسيله ي نعمت ها ونقمت ها مستثني نيستند. نتيجه ي پژوهش حاضر، حكايت از كلمه اي كليدي دارد كه پيش زمينه ي اصلي همه امتحان‌هاي الهي درتفسيرنمونه قرآن كريم وسخنان استاد مطهري(ره)، مدّ نظر تحقيق است، امتحان الهي سبب تامين سعادت انسان است و هدف هر امتحاني شناخت نفس، ظرفيت، تعالي و تكامل و يكي از امورضروري در تامين سعادت انسان است تا به اصل خويش بپيوندد.