بحران انحطاط و وحدت تمدني در جهان اسلام از ديدگاه شهيد مطهري

جهان اسلام با در تاريخ معاصر با چالش‌ها و بحران‌هاي متعددي گريبان گير است. از مهم‌ترين بحران‌ها، بحران انحطاط جامعه اسلامي و تفرقه است كه به‌نوعي بحران‌هاي ديگر به همين دو بحران بر مي‌گردد. در اين مقاله اين دو بحران و راه رهايي آن را از ديدگاه شهيد مطهري(ره) بر اساس مدل مفهومي بحران اسپريگنز موردمطالعه قرار مي‌دهيم و هدف اين تحقيق پاسخ به اين پرسش است كه بحران انحطاط و وحدت تمدني در آثار شهيد مطهري(ره) چگونه بررسي مي‌گردد؟ بر اساس بحران اسپريگنز كه چهار مرحله دارد و هر مرحله بر مرحله قبلي بنياد نهاده مي‌شود، شرايط كنوني ما جهت‌گيري به سمت‌وسوي همگرايي و تمدن سازي ندارد و مشكل و بحران كنوني ما انحطاط و تفرقه است كه ريشه و عوامل آن به عوامل دروني مانند سوءتفاهم‌ها، تحريف، افول عقل‌گرايي و رواج تحجرگرايي، كم‌ارزش شدن علم، بسته شدن باب اجتهاد، ملي‌گرايي و به عوامل بيروني مانند استعمار بر مي‌گردد و از منظر شهيد مطهري(ره) بايد براي رسيدن به تصوير آرماني يعني وحدت اسلامي و تمدن اسلامي، به سمت وحدت تمدني درحركت باشيم كه راه‌حل اين بحران به نظر مي‌رسد.