تحليل ديد گاه هاي خاص شهيد مطهري درتفسيرسوره حمد

تحليل ديدگاه هاي خاص شهيد مطهري(ره) (ره) درتفسيرسوره مباركه حمد، موضوع تحقيق است؛ سئوال اصلي وپرسش اين است كه آراء تفسيري خاص ايشان، چيست؟ وچه تحليلي متماييز دراين زمينه دارند. نگارش حاضر مي‏كوشد ديدگاه هاي خاص تفسيري شهيد مطهري(ره) (ره) را مورد بررسي وتحليل قرار دهد. ايشان با بيان وگفتار شيوا آراء خاص ومنحصر به فردي در سوره مباركه حمد از خود به جا گذاشته است. يافته هاي ذيل شاهد اين مدعا است: سوره مباركه حمد در يك نگاه كلي به توحيد نظري وتوحيد عملي تقسيم مي شود؛ استدلال خاص براينكه بسم‌الله جزء تمام سوره‌هاي قرآن است، برخلاف اهل سنت مثل مالك و ابوحنيفه كه قائل به اين حرف نيستند. لفظ مبارك الله مشتق از لفظ (ألَه وَلَهَ) مي‌باشد، برخلاف نظر مرحوم علامه طباطبائي (ره) و مرحوم آيت الله خويي (ره) كه موافق اين نظر نيستند؛ در مفهوم حمد سه عنصر در آنِ واحد دخيل است، ستايش، سپاس، پرستش. در زبان فارسي كلمه‌ي كه معادل كلمه رب باشد نداريم، رب به معناي تكميل كننده وپرورش دهنده است. وحدت مَلِك و مالك در مفهوم مالك يوم الدين نهفته است. توحيد نظري از مقوله شناخت است و شناخت در اسلام اصالت دارد وتوحيد نظري مقدمه توحيد عملي است. معناي توحيد در استعانت، يعني اينكه غير او همه‏ي امور وسيله هستند. راه مستقيم كشف كردني است، نه اختراع كردني. صراط مستقيم تنها يكي است؛ راه گمراهي گوناگون و مختلف است.