بررسي ميزان تأثير قصه گويي از زندگي شهيد سليماني بر سازش يافتگي اجتماعي در بين كودكان مهدكودك هاي شهر يزد

هدف پژوهش حاضر تعيين اثربخشي آموزش قصه گويي مبتني بر زندگي شهيد سليماني و سازش يافتگي اجتماعي كودكان شهر يزد انجام گرفت. روش پژوهش حاضر كمي و از نوع مطالعات نيمه آزمايشي بود كه از طرح پيش آزمون و پس آزمون همراه با گروه گواه استفاده شده است. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل تمامي كودكان ۳ تا ۶ سال است كه در سال ۱۴۰۰ -۱۴۰۱ در مهدكودك هاي شهر يزد زندگي مي كردند. در اين پژوهش ۱۲۰ نفر با روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه جايگزين گرديدند. براي جمع آوري اطلاعات از پرسش نامه سازگاري سينها و سينگ (1993) استفاده شد كه پايايي آن در اين پژوهش 80/0 بدست آمد. در اين مطالعه گروه آزمايش تحت ۱۲ جلسه قصه گويي مبتني زندگي شهيد سليماني قرار گرفتند اما گروه گواه مداخله‌اي دريافت نكردند. فرضيه ها با آزمون كوواريانس چند متغيره با نرم افزار اس پي اس نسخه 24 تحليل شدند. نتايج نشان داد كه آموزش قصه گويي مبتني بر زندگي شهيد سليماني بر بهبود سازش يافتگي اجتماعي تأثير معناداري داشته است و بيانگر آن است كه واريانس كل متغير بهبود سازش يافتگي اجتماعي (41/0) مربوط به آموزش قصه گويي مبتني بر زندگي شهيد سليماني بوده است. بنابراين از آموزش قصه گويي مبتني بر زندگي شهيد سليماني براي بهبود معنادار سازش يافتگي اجتماعي كودكان مي توان به صورت كاربردي بهره برد.