توسعه پايدار مبتني بر كارآفريني و مشاغل خانگي(با محوريت محروم زدايي درمناطق محرومي مثل جازموريان)

هدف از اين مقاله مرور مفاهيم مرتبط به كارآفريني بلاخص در مشاغل خانگي و تاكيد آن بر توسعه پايدار مي باشد. بدين منظور، مطابق با ادبيات پژوهشي، محورهاي هاي اصلي مبتني بر محور توسعه پايدار؛ سير تكويني مفهوم توسعه، مفهوم توسعه پايدار و محور كارآفريني؛ سيرتكويني مفهوم كارآفريني، كارآفريني، كارآفريني و مشاغل خانگي، محور ارتباط بين كارآفريني و توسعه پايدار است. اهميت كارآفريني و نقش كليدي آن در پيشرفت جوامع، موضوعي است كه از اواخر قرن بيستم مورد توجه كشورهاي جهاني قرار گرفته، و موجب شده كه بسياري از كشورها، بهره گيري از كارآفريني را مورد توجه قرار دهند. ادر اين مقاله بيان شده، اين مسئله آشكار شده كه لازمه رسيدن به توسعه، توجه به روستاها و بخش روستايي به عنوان بخش پايه است، كارافريني براي مناطق محروم مثل جازموريان كه روزگاري تامين كننده كشاورزي كشور بودند. هدف اساسي ايجاد منطقه ويژه اقتصادي جازموريان رونق و توسعه اقتصاد كشاورزي منطقه جنوب كرمان است. اين چرخه، باعث به حركت درآمدن فعاليت هاي اقتصادي كشور مي شود و در نتيجه كشور را به سمت يك توسعه پايدار سوق ميدهند. اما منظور از توسعه پايدار تنها حفاظت از محيط زيست نيست؛ بلكه مفهوم جديدي از رشد اقتصادي است؛ رشدي كه عدالت و امكانات زندگي، نه تنها براي تعداد محدودي؛ بلكه براي تمام مردم در نظر گرفته مي شود؛ و نيز درفرآيند توسعه پايدار مي توان گفت سياست هاي اقتصادي، مالي، تجاري، انرژي، كشاورزي، صنعتي و... به گونه اي طراحي ميشود كه توسعه اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي را تداوم بخشد.