مرور نظام مند سير تكوين كارراهه شغلي متناسب با ويژگي هاي شخصيتي كاركنان

يك مسير شغلي، دنباله‌اي از موقعيت‌هاي كاري يا نقش‌هايي است كه فرد در طولِ يك دوره زندگي كاري خود برعهده دارد. با اين حال، يك مسير شغلي كاملاً توسعه يافته بايد شامل بيش از يك فهرست از موقعيت‌ها و يا نقش‌ها باشد. مساله حايز اهميت در اين ميان تركيب و تنوع منابع انساني چه از نظر شخصيت و رفتار و چه از نظر دانش و مهارت در عصر حاضر است كه مورد توجه مديران قرار گرفته و بعضا آن ها را با چالش هاي مختلف در جهت بكارگماري كاركنان خود مواجه كرده و آن ها را وادار به ارائه ي راهكارهاي منعطف و جديدتري نموده است و از طرفي محيط، تغييرات شگرفي را بر آن ها اعمال مي كند و آن ها بايد قادر باشند تا خود را با اين تغييرات، سازگار كنند تا بتوانند به حيات خود ادامه دهند. در نهايت عوامل تاثيرگذار در تعيين كارراهه شغلي مناسب در سازمان ها در چهار دسته كلي قرار داده شده است: عوامل فردي، عوامل سازماني، عوامل شغلي، عوامل محيطي. در اين پژوهش كه با هدف مرور نظام مند سير تكوين كارراهه شغلي متناسب با ويژگي هاي شخصيتي و به روش كتابخانه اي انجام گرديده، دورة تكامل و تكوين مسير پيشرفت شغلي را در سه دوره خلاصه نموده است: 1) توسعه به‌عنوان برنامه ريزي مسير شغلي (1960-1950)، 2) توسعه با حمايت مديران (1980-1970)، 3) توسعه راهبردي كارراهه (1990). در رويكردي جديدتر، مسير شغلي به دو شكل سنتي و متغير تشريح گرديده است. مسير شغلي سنتي به موقعيت‌هاي متوالي موجود در يك شغل با پويايي موجود در سازمان و ويژگي كاركنان تعريف مي‌شود. مسير شغلي متغير شامل تغييرات مكرر برمبناي تغييرات فردي و محيط كاري، با پذيرش مسئوليت‌هاي بيشتر توسط كاركنان و خود به منظور جهت دهي با هدف موفقيت رواني در فرد مي‌باشد.