بررسي بهبود عملكرد هواگرمكن خورشيدي مجهز به جت برخوردي

همزمان با افزايش مصرف انرژي خورشيدي به عنوان يك منبع نامحدود، چگونگي بهره‌وري از آن در تجهيزات وابسته نيز حائز اهميت مي باشد. يكي از تجهيزات مهم در استخراج انرژي خورشيدي، هواگرمكن ها هستند. از اينرو، ايجاد يك وضعيت كاركردي بهينه براي اين نوع تجهيزات از اهداف مطالعات مرتبط با انرژي هاي نو است. در پژوهش حاضر به كمك نرم افزار انسيس فلوئنت تاثير قطر و ارتفاع جت‌هاي برخوردي روي كف كانال هواگرمكن خورشيدي در محدوده اعداد رينولدز 10000 تا 25000 و با شدت آشفتگي 5 و 10 درصد بر عدد ناسلت و ضريب ارزيابي عملكرد و ضريب اصطكاك بررسي شده است. همچنين، هندسه بهينه براي حداكثر انتقال حرارت بدست آمده است. جريان هواي آشفته با استفاده از مدل k-ɛ شبيه‌سازي شده است و اتصال سرعت و فشار با استفاده از الگوريتم سيمپل انجام شده است. اعتبارسنجي كار حاضر با مقايسه نتايج در يك هندسه‌ي مشابه با مراجع موجود در محدوده عدد رينولدز يكسان انجام شده است، كه اختلافي كمتر از 0.4 درصد مشاهده شده است. بر اساس نتايج بدست آمده عدد ناسلت به ميزان نه برابر در مقايسه با هندسه كانال بدون جت برخوردي افزايش مي‌يابند. عدد ناسلت حداكثر در عدد رينولدز 25000، شدت آشفتگي 5 درصد، نسبت قطر 0.078 و نسبت ارتفاع 0.286 بدست آمده است. همچنين حداكثر ضريب اصطكاك نيز براي هندسه مشابه ولي شدت آشفتگي 10 درصد بدست آمده است.