قابليت سنجي اجراي كشاورزي حفاظتي با استفاده از تكنيك ويكور (مورد مطالعه: منطقه اورامانات استان كرمانشاه)

Capability of conservation agriculture by using Victor technique (Case study: Oramanat region of Kermanshah province)

استان كرمانشاه با قرار داشتن در غرب كشور ايران به عنوان يكي از قطب هاي كشاورزي محسوب مي-گردد، اما مرسوم بودن كشاورزي متعارف در اين استان منجر به بروز معضلاتي از قبيل؛ پديده تغييرات اقليمي، انتشارگازهاي گلخانه اي، فرسايش خاك و مصرف بالاي سموم و كودهاي شيميايي شده است. لذا برنامه ريزان و سياستگزاران چاره اي جز روي آوردن به كشاورزي حفاظتي را ندارند. هدف كلي اين پژوهش پتانسيل سنجي شهرستان هاي منطقه اورامانات استان كرمانشاه از نظر اجراي كشاورزي حفاظتي مي باشد. قدر مسلم است كه همه شهرستان ها از پتانسيل يكساني در زمينه كشاورزي حفاظتي برخوردار نيستند، بدين منظور اين پژوهش در پاسخ به اين پرسش انجام شده است. جامعه تحقيق در اين پژوهش كارشناسان دفتر كشاورزي حفاظتي در سازمان جهاد كشاورزي استان كرمانشاه و متخصصان حاضر در زمينه كشاورزي حفاظتي مي باشد. شناسايي نمونه ها به صورت هدفمند و با استفاده از روش نمونه گيري حداكثر تنوع بود. ابزار گردآوري داده ها جهت تعيين شاخص ها مصاحبه، و جهت وزن دهي به شاخص ها پرسشنامه بود. ابزار تحليل داده ها در بخش تعيين شاخص ها تحليل محتوا و در بخش وزن دهي، AHP و تكنيك VIKOR بود. نتايج حاصل از كاربرد تكنيك ويكور در پتانسيل سنجي شهرستان هاي مستعد كشاورزي حفاظتي نشان داد كه از نظر شاخص هاي بدست آمده، شهرستان هاي روانسر و جوانرود از پتانسيل بيشتري در زمينه اجراي كشاورزي حفاظتي برخوردارند. بنابراين برنامه ريزان و سياستگزاران امر ترويج و توسعه كشاورزي حفاظتي بايد تمركز خود را بر شهرستان هاي مستعد قرار داده و از هدرفت منابع در مناطق غير مستعد جلوگيري نمايند.