گردشگري روستائي و اثرات اقتصادي آن، مطالعه موردي منطقه هورامان

Rural tourism and its economic effects, a case study of Horaman region

اين پژوهش به دنبال بررسي اثرات اقتصادي گردشگري از ديدگاه ساكنين محلي مي‌باشد. روش تحقيق به كار گرفته شده در اين پژوهش توصيفي- تحليلي است. جامعه آماري اين تحقيق، ساكنين محلي منطقه هورامان مي باشند. براي تعيين حجم نمونه از روش نمونه گيري كوكران استفاده شده است. تعداد ۳۰۰ نفر سرپرست خانوار به عنوان حجم نمونه انتخاب شده و مورد پرسشگري قرار گرفتند. براي تحليل داده ها از آزمون ناپارامتري( كاي اسكوئر ) و آزمون T-test بهره گرفته شده است. نتايج پژوهش نشان مي‌دهد كه گردشگري اثرات مثبتي همچون؛ ايجاد اشتغال و درآمد زايي، بهبود سيستم حمل ونقل و زير ساختها، افزايش تقاضا براي كالاهاي داخلي، افزايش امكان سرمايه گذاري، افزايش تسهيلات اقامتي و ارتقا استاندارد براي ساكنين محلي و اثرات منفي مانند تورم و افزايش قيمتها، افزايش تقاضاي فصلي براي خدمات، تغيير كاربري ها، تحميل بار اضافه بر سيستم حمل و نقل، جابه جايي نيروي كار از ساير صنايع به صنعت توريسم و كمبود نيروي كار براي ساكنان محلي به دنبال داشته است.